Ξεκινώντας από την αρχαιότητα, οι πρώτες ιστορικές αναφορές για το νησί της Τήνου μας μεταφέρουν πίσω στο μυθολογικό σύμπαν των αρχαίων Ελλήνων, όπου οι κάτοικοι λάτρευαν τον θεό της θάλασσας, τον Ποσειδώνα, όπως και τον θεό Αίολο, γνωστό και ως Βοριά. Εικάζεται ότι οι πρώτοι οικιστές είχαν έρθει από την Ιωνία υπό την αρχηγία του Βασιλιά Τήνου από τον οποίο πήρε και το όνομά του το νησί.
Κατά τη διάρκεια των Περσικών Πολέμων (5ος αιώνας π.Χ.), η Τήνος ανήκε στις συμμαχικές δυνάμεις της Αθήνας και η συμβολή του νησιού ήταν αποφασιστικής σημασίας για τη νίκη των Ελλήνων στη ναυμαχία της Σαλαμίνας. Παρότι ο Τηνιακός στόλος είχε καταληφθεί από τους Πέρσες, μια τριήρης µε αρχηγό τον Παναίτιο, αυτοµολεί και ενώνεται, σύµφωνα µε τον Ηρόδοτο, µε τον ελληνικό στόλο, τον οποίο πληροφορεί για τα σχέδια των Περσών. Κατά τη διάρκεια της Κλασικής όπως και της Ελληνιστικής Εποχής που ακολούθησε, το νησί φιλοξενεί ένα από τα σημαντικότερα ιερά του Ελλαδικού και όχι μόνο χώρου, το Ναό του Ποσειδώνα και της Αμφιτρίτης, που λειτουργούσε ως καθαρτήριο για τους επισκέπτες καθ’ οδόν στον ιερό χώρο της Δἠλου, αλλά και ως θεραπευτήριο εφάμιλλο του Ασκληπιείου της Επιδαύρου.
Η στρατηγικής σημασίας τοποθεσία της Τήνου αποτέλεσε πόλο έλξης για τους κατακτητές μέχρι και τον μεσαίωνα. Ο Οθωμανικός στόλος κατά τη διάρκεια της Βενετοκρατίας, έκανε πολυάριθμες απόπειρες για την κατάληψη του νησιού, αλλά οι συνεχείς απόπειρες του προσέκρουσαν στην αποφασιστικότητα των Τηνιακών. Σε αυτό συνέβαλε σημαντικά η αξιοποίηση του απόρθητου κάστρου που δημιουργήθηκε στο βράχο του Εξωμβούργου, το οποίο αποτέλεσε βάση των Ενετικών εξορμήσεων στο Αιγαίο και καταφύγιο των κατοίκων του νησιού. Η Ενετική διοίκηση στην Τήνο θα αποδειχθεί μακραίωνη και θα διαμορφώσει σε σημαντικό βαθμό τις οικονομικές, κοινωνικές και πολιτισμικές ιδιαιτερότητες του νησιού στους επόμενους αιώνες.
Αξίζει να σημειωθεί πως η Τήνος είχε παραμείνει από τα τελευταία μέρη της ελληνικής επικράτειας που αντιστάθηκαν σθεναρά στις πολιορκίες της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, προτού μία ισχυρή στρατιωτική δύναμη να αποβιβαστεί στο νησί και να καταλάβει το κάστρο το 1715 μ.Χ. Ωστόσο, η ένταξη της Τήνου στην Οθωμανική Αυτοκρατορία θα βγάλει το νησί από την οικονομική απομόνωση της Βενετοκρατίας και θα το αναδείξει σε εμπορικό κέντρο του Αιγαίου με αποτέλεσμα την οικονομική ανάπτυξη και ευημερία.
Στον ξεσηκωμό του 1821, η Τήνος θα συμμετάσχει ενεργά, με την επαναστατική σημαία να υψώνεται στο νησί και να βρίσκουν καταφύγιο στο νησί πρόσφυγες επαναστατημένοι. Και ενώ η επανάσταση μαίνεται, ανευρίσκεται από τον τηνιακό λαό η εικόνα του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, που θα θεωρηθεί θεϊκός οιωνός για την απελευθέρωση των Ελλήνων.
Χαραγμένο στην ιστορική μνήμη του νησιού είναι το 1940, όπου οι Ιταλοί τορπιλίζουν το ελληνικό καταδρομικό «Έλλη» στο λιµάνι της Τήνου, ανήµερα της εορτής του Δεκαπενταύγουστου με μάρτυρες τους χιλιάδες προσκυνητές που είχαν μαζευτεί όπως κάθε χρόνο στο νησί εκείνη τη μοναδική μέρα. Ο τορπιλισμός σήμανε την έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου για την Ελλάδα και αποτέλεσε αφετηρία μιας σκληρής και ταραγμένης εποχής για την Τήνο, με τη φτώχεια και την ύφεση της γεωργικής παραγωγής να επιδεινώνεται και να δυσχεραίνει τη ζωή των Τηνιακών, οι οποίοι και πάλι πρωτοστάτησαν για την απελευθέρωση της χώρας.
